- U osób z wirusem zapalenia wątroby typu B przerwanie leczenia tenofowirem może wywołać ciężkie zaostrzenie choroby, dlatego po odstawieniu potrzebna jest kontrola kliniczna i laboratoryjna przez co najmniej kilka miesięcy.
- U osób przyjmujących tenofowir opisywano zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek i zespół Fanconiego. Opisywano też bóle kości związane z osteomalacją oraz obniżenie gęstości mineralnej kości.
- U osób przyjmujących analogi nukleozydowe i nukleotydowe, w tym tenofowir, opisywano kwasicę mleczanową oraz powiększenie wątroby z tłuszczowaniem, w tym przypadki śmiertelne.
Jak działa tenofowir z emtrycytabiną?
Tenofowir należy do analogów nukleotydowych, grupy leków stosowanych w leczeniu HIV. Blokuje odwrotną transkryptazę, enzym, którego wirus używa do kopiowania swojego materiału genetycznego, i w efekcie we krwi jest mniej wirusa. Emtrycytabina, drugi składnik tabletki, działa na tym samym etapie namnażania.
Tabletki z tenofowirem i emtrycytabiną stosuje się u osób z zakażeniem HIV, razem z innymi lekami przeciwretrowirusowymi, oraz w profilaktyce przedekspozycyjnej, czyli u osób bez HIV, które są narażone na zakażenie. Tenofowir działa również na wirusa zapalenia wątroby typu B. U osób z tym zakażeniem przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testu na HIV.